جهودانه

جهودانه. [ ج ُ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) چرب روده که درون آنرا با گوشت و مصالح پر کرده باشند. ( برهان ). امعای گوسفند که اندرون آنرا بیاکنده باشند بچیزی و پخته باشند، و بعربی آنرا لقانق [ ل ُ ن ]گویند. || نام درختی که گلک صمغ اوست. ( شرفنامه منیری ). نام درختی که کوژده صمغ آنست. درختی باشد که آنرا بعربی شائکه خوانند. صمغ آنرا عنزروت گفته اند. ( برهان ). || پارچه زرد که جهودان آنرا بعنوان عبادت بر دوش دارند. ( غیاث اللغات ).
جهودانه. [ ج ُ ن َ /ن ِ ] ( ق مرکب ) بمانند جهود. چون یهودی:
بجای آنکه چو عیسیم برد بر سر دار
نشست زیر و جهودانه میگریست بتاب.خاقانی.گر نبودی جان عیسی چاره ام
او جهودانه بکردی پاره ام.مولوی.

(جُ نِ ) ۱ - (اِمر. ) عَسَلی، پارچة زردی که جهودان برای بازشناخته شدن از مسلمانان بر دوش خود می دوختند. ۲ - (ق مر. ) مانند جهودان، جهودی.

۱. مانند جهودان: به جان آن که چو عیسیم برد بر سرِ دار / نشست زیر و جهودانه می گریست به تاب (خاقانی: ۵۵ ).
۲. (اسم ) پارچۀ زردی که در قدیم جهودان برای امتیاز و باز شناخته شدن به دوش خود می دوخته اند، پاره زرد، غیار.

۱- مانند جهودان ( در تعصب خود بینی لجاجت ). ۲- ( اسم ) پارچ. زردی که جهودان برای شناخته شدن از مسلمانان بر دوش خود میدوختند.

عَسَلی، پارچة زردی که جهودان برای بازشناخته شدن از مسلمانان بر دوش خود می‌دوختند.
مانند جهودان، جهودی.

💡 چرا چو برهمنان خویشتن همی سوزی اگر توراست جهودانه طیلسان وردی

💡 هر ضریری کز مسیحی سر کشد او جهودانه بماند از رشد

💡 به ماه روزه جهودانه می مخور تو به شب بیا به بزم محمد مدام نوش مدام

💡 گر نبودی جان عیسی چاره‌ام او جهودانه بکردی پاره‌ام

💡 به جان آنکه چو عیسیم برد بر سر دار نشست زیر و جهودانه می‌گریست به تاب