تیسر

تیسر. [ ت َ ی َس ْ س ُ ] ( ع مص ) آسان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آسان شدن کاری. ( از اقرب الموارد ): نامه فرمودیم با رکابداری مسرع تا از آنچه ایزد عز و جل تیسر کرد... واقف شده آید. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 208 ). رجوع به تیسیر شود. || سرد گردیدن روز. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آماده شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آماده شدن جنگ را. ( از اقرب الموارد ).

(تَ یَ سُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) آسان شدن.

۱. آسان شدن، سهل گشتن.
۲. آماده شدن.

آسان گردانیدن، سهل گشتن
۱- ( مصدر ) آسان شدن دست دادن. ۲- ( اسم ) آسانی. جمع: تیسرات.

[ویکی الکتاب] معنی تَیَسَّرَ: مُیسّر بود - همراه با آسانی بود
ریشه کلمه:
یسر (۴۴ بار)

آسان شدن.