تغایر

تغایر. [ ت َ ی ُ ] ( ع مص ) تغایر زوجان؛ یکدیگر را همسر دیگر خواستن یعنی به شک آوردن دیگری را. ( از اقرب الموارد ). || تغایر اشیاء؛ اختلاف آنها. ( از اقرب الموارد ). غیر همدیگر شدن. ( آنندراج ).

(تَ یُ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - با هم مغایرت داشتن. ۲ - بر یکدیگر رشک بردن.

۱. با هم اختلاف داشتن، مغایرت داشتن.
۲. به یکدیگر رشک بردن.

۱ - ( مصدر ) غیر هم شدناز هم جدا بودن باهم اختلاف داشتن. ۲ - ( اسم ) جدایی مغایرت. جمع: تغایرات.

[ویکی فقه] تغایر یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای نسبت میان دو امر غیر قابل حمل بر یکدیگر است.
هر دو امری که در نظر گرفته شود یا حمل یکی بر دیگری ممکن است یا غیر ممکن. در صورت اول، آن دو را «متحد» خوانند؛ مانند: احمد و خندان که می شود گفت: «احمد خندان است». در صورت دوم، آ ها را «متغایر» و نسبت میان آنها را «تغایر» خوانند. 
اقسام تغایر
تغایر بر سه قسم است:۱. تغایر تماثلی؛۲. تغایر تخالفی؛۳. تغایر تقابلی. 
← تغایر تماثلی
تقابل بر چهار قسم است: تضایف، تضاد، عدم و ملکه و تناقض یا سلب و ایجاب. 

با هم مغایرت داشتن.
بر یکدیگر رشک بردن.

💡 دیگر- تعین اول از هویت مطلق که در نظر عارف آید عدم استناد است بغیر و استناد غیر بدو که مفهوم الهیت خاص است، که مسما است به اللّه، و چون از این کثرت اعتباری خیزد و تغایر و کثرت یا ذاتی بود به حسب اجزاءو یا به حسب تغایر وجود و ماهیت، و یا صفاتی بود به حسب جنس و یا نوع و یا شخص، ذاتی را به احد و صمد نفی فرمود، و صفاتی را به لم یلد و لم یولد ولم یکن له کفوا احد.

💡 پس ایندو اسم مرتب بوضع هر دو ازوست تغایر از حول دیده دوبین خیزد

💡 قانون‌گرایان بر این عقیده‌اند که دولت محصول قانون است و در مورد دولت، جامعه و کشور باید تنها صلاحیت حقوقی، قانونی و قضایی را در نظر آورد، هرچند با اخلاق و مذهب متغایر و متضاد باشد.