تعبید. [ ت َ ] ( ع مص ) رمیدن و گریختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || دیری نکردن در کار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتافتن. ( از اقرب الموارد ). || به بندگی گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به بندگی گرفتن و بنده قرار دادن. ( از اقرب الموارد ) ( زوزنی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || خوار داشتن. خوار داشتن کسی چندانکه کار بندگان را کند. ( از اقرب الموارد ). || خوار داشتن راه و جز آن را. ( از اقرب الموارد ). || گرامی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). گرامی داشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || به قطران آلودن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( از اقرب الموارد ). || به قیر اندودن کشتی و جز آن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) ( از اقرب الموارد ).
(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) به بندگی گرفتن، کسی را بندة خود کردن.
( مصدر ) ببندگی گرفتن کسی را بند. خود ساختن.
به بندگی گرفتن، کسی را بندة خود کردن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «لِیَکْفُرُوا بِما آتَیْناهُمْ» این لام لام عافیت گویند: ای جعلوا عاقبة النّعم الکفر بدل الشّکر عاقبت آن نعمت که بایشان دادیم آن بود که بجای شکر کفر آرند و نعمت ما را منکر شوند، چنانک جای دیگر گفت: «أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ» و گفتهاند معنی آنست که ایشان را نعمت دادیم تا آن را راه کفر خود سازند و در ضلالت بیفزایند، چنانک جای دیگر گفت: «رَبَّنا إِنَّکَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِینَةً وَ أَمْوالًا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا رَبَّنا لِیُضِلُّوا عَنْ سَبِیلِکَ» پس ایشان را بیم داد و بتهدید گفت: «فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ» چنانک جای دیگر گفت: «قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا» این نه امر تعبید است که امر تهدید است و قول اینجا مضمر است: ای قل لهم تمتّعوا فی الدّنیا فسوف تعلمون فی الآخرة و بال ذلک.
💡 یعنی أ تترکنی؟ و قیل معناه تمنّ علیّ بالتربیة، و قد استعبدت قومی و من اهین قومه ذل. فتعبیدک بنی اسرائیل قد احبط احسانک الیّ.
