تصادق
متضادها
اختلاف، ناسازگاری
لغت نامه دهخدا
تصادق. [ ت َ دُ ] ( ع مص ) با یکدیگر راست گفتن. ( زوزنی ). با یکدیگر راست شدن در دوستی و سخن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). با یکدیگر راستی نمودن در دوستی و سخن. ( غیاث اللغات ). || با یکدیگر دوستی داشتن. ( زوزنی ). با هم دوستی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ معین
(تَ دُ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - درست شدن. ۲ - راست آمدن.
فرهنگ عمید
دوستی.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱- دوست شدن دوستی داشتن. ۲- راست آمدن.
ویکی واژه
درست شدن.
راست آمدن.
جمله سازی با تصادق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و سبب صداقات احداث و کسانی که طبیعت ایشان داشته باشند طلب لذت بود و بدین سبب باشد که مصادقت و مفارقت میان ایشان متوالی بود، و گاه بود که در اندک مدتی چند بار تصادق کنند و باز مفترق شوند، و اگر صداقت ایشان را بنادر بقائی باشد سبب وثوق ایشان بود به بقای لذت و معاودت آن حالا فحالا، و هر گاه که آن وثوق زایل شود فی الحال آن صداقت مرتفع گردد.
💡 برخی از مورخان معتقدند که وقوع این دو واقعه تاریخی در یک زمان مشخص، صرفاً یک تصادق ساده نبوده بلکه نشانهای مهم است.
💡 وقتی دیدیم که هر دو دوست قدیمی همزمان در یک شهر غریب به هم برخورد کردند، احساس کردیم که این یک تصادق عجیب است.
💡 در مطالعات علمی، دانشمندان باید با دقت بسیار بالا تمایز میان رابطه علت و معلولی واقعی و یک تصادق ساده را تشخیص دهند.