تحلي

تحلی. [ت َ ح َل ْ لی ] ( ع مص ) ( از «ح ل ی » ) پیرایه برکردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( از دهار ). زیور پوشیدن و آراسته شدن. ( آنندراج ). بازیور شدن زن و مستفید گردیدن به آن و پوشیدن زیور و آراسته شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).
تحلی. [ ت َ ح َل ْ لی ] ( ع مص ) ( از «ح ل و» ) شیرین دریافتن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || شیرین دانستن چیزی را. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).
تحلی ٔ. [ ت ِ ل ِءْ ] ( ع اِ ) ( از «ح ل ء» ) موی روی پوست و چرک و سیاهی آن. || پوست کاردرسیده و زخم شده وقت باز کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).
تحلی ٔ. [ ت َ ] ( ع مص ) ( از «ح ل ء» ) تحلئة. بازداشتن کسی را از آب و نوشیدن ندادن. || درهمی به کسی دادن. || شیرین ساختن پِسْت را. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).

(تَ حَ لّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - زیور بستن. ۲ - زینت یافتن، آراسته شدن.

۱. زیور بستن.
۲. زینت یافتن، آراسته شدن.

۱- ( مصدر ) زیور بستن پیرایه برکردن پیرایه بستن. ۲- آراسته شدن. ۳- ( اسم ) آراستگی. ۴- (( تحلی نسبت باشد بقوم ستوده بقول و عمل. ) ) (( ماننده کردن خود را بگروهی بی حقیقت معاملت ایشان تحلی بود و آنانکه نمایند و نباشند زود فضیحت شوند. ) ) ( کشف المحجوب هجویری ) جمع: تحلیات.
موی روی پوست و چرک و سیاهی آن

زیور بستن.
زینت یافتن، آراسته شدن.

💡 «تكميل التقييد وتحليل التعقيد» (تحلیل تکمیل محدودیت و پیچیدگی)