لغت نامه دهخدا
بی شکل. [ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) ( از:بی + شکل ) که شکل و هیأت معین ندارد. اجسام بی شکل.مقابل متبلور. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شکل شود.
بی شکل. [ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) ( از:بی + شکل ) که شکل و هیأت معین ندارد. اجسام بی شکل.مقابل متبلور. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شکل شود.
که شکل و هیات معین ندارد ٠ اجسام بی شکل ٠ مقابل متبلور ٠
بی شکل (amorphous)
(یا: بی ریخت، آمورف) حالتی از مادۀ جامد. ماده در این حالت بلورین نیست و اتم ها و ملکول ها تحت هیچ نظم و ترتیبی قرار ندارند. شیشه ها نمونه های کاملی از مواد جامد بی ریخت اند، در حالی که بسیاری از پودرهای بی شکل در اصل ترکیباتی از بلورهای میکروسکوپی اند و این امر با پَراشِ اشعۀ ایکس بررسی شدنی است. اجسام بی ریخت در واقع مایعاتی با اصطکاک داخلی اند و براثر گرمادهی و با گذر از نقطۀ نرم شدن، برخلاف نقطۀ جوش، حالت مایع رقیق پیدا می کنند. علاوه بر شیشه های سیلیکات و فسفات و بورات و کوارتزها، برخی از عناصر نیز، ازجمله ژرمانیم و سلنیم، از مواد بی شکل اند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آویشنهای شیرازی شاخههای کوچک پوست سفید دارند و کرکدار هستند. برگهای کوچک دایرهای یا بیضوی با قاعده گرد و بهندرت قلبیشکل و تقریباً نوکدار، برگهای جوان کُرکهای کوتاه سفید و برگهای مسنتر بدون کرک هستند. چرخههای گل دستهای و گروهی انبوه یا سنبلهای شکل دارند. گلهای آن بسیار کوچک، به طول دو میلیمتر، تخممرغی درازچین و کرکدار هستند.
💡 هر کدام از تودههای طرفی مکعبیشکل بوده و دارای شش سطح میباشند. هر یک از مازها (لابیرینتها) شامل تعدادی حفرههای هوایی است که به آنها حفرههای هوایی پرویزنی (اتموئیدال) میگویند. این حفرهها در سه گروه قدامی، میانی و خلفی دستهبندی میشوند.
💡 آتشکده آذرخش یا مسجد سنگی یکی از آتشکدههای خاموش ایران است. این آتشکده در پنج کیلومتری جنوبشرقی شهر داراب، در دامنهٔ کوه، ساختهشده، سازهای شگفتانگیز با نمای چلیپا (صلیبیشکل) که امروزه به نام مسجد سنگی، خوانده میشود. مساحت این آتشکده ۴۲۰ مترمربع است که یکپارچه از کوه تراشیده شده و در فاصلهٔ چهارکیلومتری خاوری داراب است.
💡 آیتر جزوه یکی از سه «فضای» موجود بود. فضای تحتانی خائوس نام داشت که تودهٔ بیشکل و درهم و برهم که عوامل پیش از آفرینش جهان را فرا گرفته بود. فضای میانی اربوس بود، مههای تاریکی، که مکانهای جهان زیرزمین و قلمرو مردگان را احاطه کرده بود، و سومین، فضای فوقانی آیتر که غبار نور و خانهٔ ایزدان در آسمان بود.