بزاخفش
فرهنگ معین
(بُ زِ اَ فَ ) [ فا - ع. ] (اِمر. ) کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان می دهد.
ویکی واژه
کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان می‌دهد.
جمله سازی با بزاخفش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از چه پرواز بزرگی نفروشد زاهد ریش برتافته‌کم نیست بزاخفش را
