لغت نامه دهخدا
برقانی. [ ب ِ ] ( ص نسبی ) منسوب است به برقان که دهی است به خوارزم. ( الانساب سمعانی ).
برقانی. [ ب ُ ] ( اِخ ) احمدبن غالب یا احمدبن محمدبن غالب، مکنی به ابوبکر. ازثقات محدثان است و کتابهائی در علم حدیث تألیف کرده. وی بسال 425 هَ. ق. در بغداد درگذشت. رجوع به طبقات الشافعیه ج 3 و تاریخ بغداد و ریحانة الادب شود.