بدکند

بدکند. [ ب َ ک َ ] ( اِ ) رشوت و پاره. ( برهان قاطع ) ( هفت قلزم ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ). رشوت. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( فرهنگ شعوری ):
تا ببیند یک نظر دیدارشان
روح قدسی جان به بدکند آورد.شمس فخری ( از فرهنگ رشیدی ).و رجوع به بدگند شود.

رشوت و پاره رشوت.

💡 حال احمق به دوستیست چنانک بدکند با تو نیک پندارد

💡 به نیک‌بختی تو هرکه دل ندارد شاد بنالد از غم و بر بخت بدکند نفرین