بانمک

بانمک. [ ن َ م َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + نمک ). که نمک دارد. نمکدار. نمکین. ملیح. باملاحت. خوش نمک. ملیحه. || خوشمزه. طیبت گو. خوش صحبت.

(نَ مَ ) (ص. ) ۱ - جذاب، گیرا، ملیح. ۲ - برخوردار از ویژگی های جالب و خوشایند که دیگران را به خنده وامی دارد.

که نمک دارد

جذاب، گیرا، ملیح.
برخوردار از ویژگی‌های جالب و خوشایند که دیگران را به خنده وامی دارد.
nice

💡 فتنه گر است نام تو پرشکر است دام تو باطرب است جام تو بانمک است نان تو

💡 وقت تحلیل نماز ای بانمک زان سلام آورد باید بر مَلَک

💡 خرمنا بر طمع ماه بانمک گم شو از دزد و در آن انبار باش

💡 چو شدی محرم فلک سبک ای یار بانمک بنگر ذره ذره را زده زیر بغل کدو

💡 گر قمر است و گر فلک ور صنمی است بانمک کان همه است مشترک می‌نبود ورا فری

💡 جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون ملک نبود دگر زیر فلک مانند هر سیاره‌ای