اهوره مزده

اهوره‌مزده یا اهورامزدا در دین زرتشت نام آفریدگار و پروردگار یگانه جهان است که به عنوان سرچشمه نیکی، خرد و آفرینش شناخته می‌شود. این واژه در زبان اوستایی از دو جزء «اهوره» به معنای سرور و «مزده» به معنای دانا و خردمند تشکیل شده است و در مجموع به معنای «سرور دانا» یا «خدای خردمند» به کار می‌رود. در باور مزدیسنا، اهورامزدا خالق همه هستی مادی و معنوی است و نظم کیهانی یا «اَشَه» را در جهان برقرار می‌کند. پیروان این آیین او را منشأ نور، نیکی و حقیقت می‌دانند و پرستش او را اساس دین خود قرار داده‌اند. در متون دینی زرتشتی، اهورامزدا در برابر نیروهای اهریمنی قرار می‌گیرد که نماد بدی و آشوب هستند. بر اساس برخی متون پهلوی مانند بندهشن، این تقابل میان خیر و شر در جهان تبیین شده و سرانجام پیروزی با نیروی نیکی یعنی اهورامزدا دانسته شده است. در برخی سنت‌های فکری مانند زروانیه، تفسیرهای متفاوتی از نسبت میان اهورامزدا و اهریمن ارائه شده، اما در اوستا، اهورامزدا یگانه و برتر از هر دوگانگی است. این مفهوم در تاریخ ادیان ایرانی نقش محوری داشته و پایه جهان‌بینی اخلاقی و فلسفی زرتشتیان را تشکیل داده است. نام‌های مختلفی مانند اورمزد، هورمزد و ورمز نیز در متون مختلف برای اشاره به همین مفهوم به کار رفته‌اند. در مجموع، اهورامزدا در آیین زرتشت نماد خداوند یگانه، خرد مطلق و آفریننده نظم و نیکی در جهان هستی است.