انکاح
کلمه انکاح در زبان فارسی و عربی به معنای ازدواج است؛ یعنی عقد کردن زن و مرد و تشکیل پیوند زناشویی بین آنها. این واژه به فرآیند قانونی و شرعی ازدواج اشاره دارد که با انجام عقد نکاح رسمی میشود.
انکاح بیشتر در متون دینی، حقوقی و رسمی به کار میرود و نشاندهنده پیوندی است که بر اساس مقررات شرعی و قانونی بین زن و مرد برقرار میشود. این عقد باعث به رسمیت شناخته شدن رابطه زوجیت و ایجاد حقوق و وظایف متقابل میان زن و مرد میگردد.
به طور خلاصه، انکاح یعنی ازدواج، عقد نکاح و پیوند زن و مرد که پایه و اساس تشکیل خانواده است و در فرهنگها و ادیان مختلف اهمیت ویژهای دارد.
مترادفها
ازدواج، نکاح، پیوند
متضادها
طلاق، جدایی
لغت نامه دهخدا
انکاح. [اِ ] ( ع مص ) شوهر دادن زن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). زن را شوی ومرد را زن دادن. ( ترجمان القرآن جرجانی ). زن را شوهر دادن و یا مرد را زن دادن. ( تاج المصادر بیهقی ).
فرهنگ معین
( اِ ) [ ع. ] (مص م. ) زن را شوهر و مرد را زن دادن.
ویکی واژه
زن را شوهر و مرد را زن دادن.
