فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) آمرزیدن. ۲ - (اِمص. ) آمرزش.
(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) آمرزیدن. ۲ - (اِمص. ) آمرزش.
آمرزیدن، گناه بنده را خداوند بخشیدن، آمرزش.
۱ - ( مصدر ) آمرزیدن. ۲ - ( اسم ) آمرزش.
آمرزیدن.
آمرزش.
💡 امتحان را دوبار خوردن زهر جرم بیاغتفار میبینم
💡 گر ندانی آن گنه را ز اعتبار زود زاری کن طلب کن اغتفار