لغت نامه دهخدا
استیقان. [ اِ ] ( ع مص ) استیقان چیزی یا بچیزی؛ بتحقیق دانستن آنرا. بی گمان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). بی گمان دانستن. بیقین دانستن. بیقین داشتن. بیقین کردن. یقین. || یقین خواستن.
استیقان. [ اِ ] ( ع مص ) استیقان چیزی یا بچیزی؛ بتحقیق دانستن آنرا. بی گمان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). بی گمان دانستن. بیقین دانستن. بیقین داشتن. بیقین کردن. یقین. || یقین خواستن.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل. ) به یقین دانستن، بی گمان شدن.
به یقین دانستن، بی گمان شدن.
💡 فذلک قوله تعالی: أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ و قیل: معنی شرح الصّدر ان یوسّع لقبول القدرة و الاستیقان بالغیب و الثّقة بالضّمان و وعی العلم.