استفاضت

(اِ تِ ضَ ) [ ع. استفاضة ] (مص م. ) نک استفاضه.

نک استفاضه.

💡 دقیقه- چون عارف بدین مقام متحقق گردد، یعنی از ولایت بی واسطۀ دیگری استفاضت نور کند، اکنون از مرشد خارجی مستغنی گردد، که تصرف خارجی جهت ریاضت نفس است و صفت نفس عارف آن است که فرمود:‌ وکلبهم باسط ذراعیه بالوصید. و دیگر مرشد از برای دلالت و هدایت و سلوک است و حال عارف ضلال و حیرت در مقام بی یبصر و بی ینطق است، و من یضلل اللّه فلن تجدله ولیا مرشدا.

💡 از چرخت استفاضت و از بحرت اجتناب هم چرخ زیر دستت و هم بحر زیر ران

💡 تا که خفاش از بصارت دور کند از سایه استفاضت نور