لغت نامه دهخدا
ابغاض. [ اِ ] ( ع مص ) دشمن داشتن. بدشمن داشتن کسی را.
ابغاض. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ بغض.
ابغاض. [ اِ ] ( ع مص ) دشمن داشتن. بدشمن داشتن کسی را.
ابغاض. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ بغض.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل. )کینه ورزیدن، دشمنی کردن.
= بغض
جمع بغض، کینه ورزیدن، باکسی کینه ودشمنی داشتن
جمع بغض
کینه ورزیدن، دشمنی کردن.
💡 لطیفه ایست زاخلاق او ریاض العدن شراره ایست زابغاض او عذاب الهون