لغت نامه دهخدا
( آژگن ) آژگن. [ گ ِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) دری مُشبک که از پس آن توان دیدن. غلبکن.
اژگن. [ اَ گ َ ] ( اِ ) رجوع به اژکن شود.
( آژگن ) آژگن. [ گ ِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) دری مُشبک که از پس آن توان دیدن. غلبکن.
اژگن. [ اَ گ َ ] ( اِ ) رجوع به اژکن شود.
( آژگن ) (گِ ) ( اِ. ) درِ مشبک، درِ سوراخ سوراخ.
( آژگن ) در مشبکی که از پشت آن درون خانه دیده شود، غلبکن.
( آژگن ) ( اسم ) دری مشبک که از پس آن توان دید غلبکن.
دری مشبک که از پس آن توان دید
درمشبک، غلبکن، درمشبک یاسوراخ سوراخ که ازپس آن توی خانه دیده شود
درِ مشبک، درِ سوراخ سوراخ.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تابان ز حلقهای زره جسم روشنش چون نور آفتابکه تابد ز آژگن