لغت نامه دهخدا
( آفرین خوان ) آفرین خوان. [ ف َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) آفرین گوی:
بجان آمدند آن سپاه مهان
شدند آفرین خوان بشاه جهان.فردوسی.بر آن راه و رسم آفرین خوان شدند
شهنشاه را بنده فرمان شدند.نظامی.
آفرینخوان
فرهنگ عمید
( آفرین خوان ) آفرین گو، ستایش کننده.
فرهنگ فارسی
( آفرین خوان ) آفرین گوی
ویکی واژه
(قدیم): آنکه به دیگری آفرین میگوید؛ گوینده آفرین، ستاینده. خواهند همیشه تو را دعا گوی/ گوینده همه ساله آفرین خوان. «فرخییزدی»
جمله سازی با آفرینخوان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همه آفرینخوان به سام سوار که از بند ارقم شده رستگار
