آتشگیر

انداز گیر ) آتش گیر. [ ت َ ] ( نف مرکب ) آتش انداز ( در نانوائی ).

( آتشگیر ) ( اسم ) ( نانوایی ) آتش انداز.
( آتش گیر ) آتش انداز

آنچه با آن آتش را میگیرند و جا بجا می‌کنند. انبر. آتش انداز
(شیمی): ویژگی هر ماده جامد، مایع، یا گازی که به آسانی شعله‌ور شود.

💡 باغبان دست سوی غنچه چو اخگر نبرد تا ز منقار سمندر نکند آتشگیر

💡 حذر ز زمزمهٔ عندلیب ما بیدل که اخگرست به منقار ما چوآتشگیر

💡 تا ز آتشگیری افکار او گل فشاند زرچک پندار او

💡 شه آتشدان و آتشگیر این مشتی عوان خس که بهر خان و مانها سوختن باشند اعوانش