Zemlinsky

💡 As for Conlon, he found Still’s groove and exulted in everything flowery about Zemlinsky.

در مورد کانلون، او حال و هوای استیل را پیدا کرد و از هر چیز گل و بلبلی در مورد زملینسکی لذت برد.

💡 Los Angeles Opera brought back, after 15 years, one of Conlon’s early successes from his “Recovered Voices” initiative on Saturday night, Zemlinsky’s “The Dwarf.”

اپرای لس‌آنجلس، پس از ۱۵ سال، یکی از موفقیت‌های اولیه‌ی کانلون از طرح «صداهای بازیافته» او را شنبه شب، یعنی «کوتوله» اثر زملینسکی، بازگرداند.

💡 There may not be any sense of the blues in the Austrian Zemlinsky, who fled the Nazis, arriving in New York in 1938.

شاید هیچ حس بلوزی در زملینسکی اتریشی که از دست نازی‌ها فرار کرد و در سال ۱۹۳۸ به نیویورک رسید، وجود نداشته باشد.

💡 Recordings of Zemlinsky reward late-night listening, when harmonies seem to breathe.

گوش دادن به آثار زملینسکی در اواخر شب، زمانی که هارمونی‌ها نفس می‌کشند، لذت‌بخش است.

💡 A suite by Zemlinsky shimmered with late-Romantic colors and sly modern turns.

سوئیتی از زملینسکی با رنگ‌های اواخر دوران رمانتیک و رگه‌های مدرنِ زیرکانه می‌درخشید.

💡 The conductor paired Zemlinsky with Mahler to show shared DNA and divergence.

رهبر ارکستر، زملینسکی را با مالر جفت کرد تا دی‌ان‌ای مشترک و واگرایی را نشان دهد.