Watts-Dunton

💡 Since 1879 he has lived at "The Pines," on the edge of Wimbledon Common, with Mr. Watts-Dunton, in what appears to be an ideal atmosphere of sympathetic friendship.

از سال ۱۸۷۹ او در «د پاینز»، در حاشیه‌ی ویمبلدون کامن، با آقای واتس-دانتون زندگی می‌کند، در فضایی که به نظر می‌رسد فضایی ایده‌آل از دوستی توأم با همدردی باشد.

💡 Watts-Dunton.—By kind permission of the author, given shortly before his death.

واتس-دانتون. - با اجازه‌ی نویسنده، اندکی پیش از مرگش.

💡 Literary footnotes reminded us that Watts Dunton mentored a poet into steadier waters.

پاورقی‌های ادبی به ما یادآوری کردند که واتس دانتون، شاعری را به سوی آب‌های آرام‌تر راهنمایی کرد.

💡 It is a poem not unworthy of her whom the amazed world called "the miracle"; of whom in our own time that true poet and wise critic, the late Theodore Watts-Dunton, wrote:

این شعری است درخورِ او که جهانِ شگفت‌زده او را «معجزه» نامید؛ کسی که در زمانه‌ی ما، شاعرِ راستین و منتقدِ فرزانه، مرحوم تئودور واتس-دانتون، درباره‌ی او چنین سرود:

💡 Scholars debate how much credit Watts Dunton deserves for a late flourish.

پژوهشگران در مورد اینکه واتس دانتون چقدر به خاطر شکوفایی دیرهنگامش شایسته‌ی تقدیر است، بحث می‌کنند.

💡 A slim volume by Watts Dunton turned up in a box of oddities.

یک جلد کتاب باریک از واتس دانتون در جعبه‌ای از چیزهای عجیب و غریب پیدا شد.