Wadsworth

💡 By the early 1960s, the Wadsworth hospital and residences were dealing with more than 4,500 patients, as they were now called, and an additional 2,500 at the neuropsychiatric hospital on the grounds.

تا اوایل دهه ۱۹۶۰، بیمارستان وادزورث و اقامتگاه‌های آن با بیش از ۴۵۰۰ بیمار، آنطور که اکنون نامیده می‌شدند، و ۲۵۰۰ بیمار دیگر در بیمارستان اعصاب و روان مستقر در محوطه، سر و کار داشتند.

💡 The anthology tucked two poems by Wadsworth between heavier modern voices.

این گلچین، دو شعر از وادزورث را در میان صداهای مدرن سنگین‌تر جای داده بود.

💡 We turned onto Wadsworth Avenue and found the tiny café with perfect espresso.

به خیابان وادزورث پیچیدیم و کافه کوچکی با اسپرسوی عالی پیدا کردیم.

💡 A portrait of Wadsworth hung above the fireplace, stern and unsmiling.

تصویری از وادزورث، عبوس و بی‌لبخند، بالای شومینه آویزان بود.

💡 “And so through the night went his cry of alarm / To every Middlesex village and farm,” Henry Wadsworth Longfellow famously wrote, declaring Revere’s warning “a word that shall echo forevermore!”

هنری وادزورث لانگ‌فلو در جمله‌ای مشهور نوشت: «و بدین ترتیب در طول شب فریاد هشدار او به هر روستا و مزرعه‌ای در میدلسکس رسید» و هشدار ریور را «کلامی که تا ابد طنین‌انداز خواهد شد» اعلام کرد!

💡 Jess Wadsworth, who had been looking after Amber before she scarpered, said Amber's disappearance had left her family anxious for weeks.

جس وادزورث، که قبل از فرار امبر از او مراقبت می‌کرد، گفت ناپدید شدن امبر خانواده‌اش را برای هفته‌ها مضطرب کرده بود.