vocalic

💡 It is occasionally varied to al and el, to correspond to the last preceding vowel, but this “vocalic echo” is not common in Maya.

گاهی اوقات به al و el تغییر می‌کند تا با آخرین مصوت قبلی مطابقت داشته باشد، اما این «پژواک صوتی» در مایا رایج نیست.

💡 The dialect shows a distinct vocalic shift in long front vowels.

این گویش تغییر آوایی مشخصی را در مصوت‌های بلند پیشین نشان می‌دهد.

💡 Further, Cornish does not change th, đ to s, z as in Breton, e.g. beth, “grave,” Br. bez, W. bedd, and initial g disappears in the vocalic mutation as in Welsh.

علاوه بر این، کورنیش مانند زبان برتون، th و đ را به s و z تغییر نمی‌دهد، مثلاً beth به معنای «gave»، Br. bez، W. bedd، و g اولیه در جهش صوتی مانند زبان ولزی ناپدید می‌شود.

💡 Poets exploit vocalic patterns to create internal echoes.

شاعران از الگوهای آوایی برای ایجاد پژواک‌های درونی بهره می‌برند.

💡 A vocalic harmony system restricts which affixes can attach to roots.

یک سیستم هارمونی آوایی، تعداد وندهایی که می‌توانند به ریشه‌ها بچسبند را محدود می‌کند.

💡 Such sounds are technically known as paralanguage (or vocalics), a field pioneered back in the 1950s by George L. Trager, a linguist who worked in the State Department's Foreign Service Institute.

چنین صداهایی از نظر فنی به عنوان پارازبان (یا آواشناسی) شناخته می‌شوند، حوزه‌ای که در دهه ۱۹۵۰ توسط جورج ال. تراگر، زبان‌شناسی که در موسسه خدمات خارجی وزارت امور خارجه کار می‌کرد، پیشگام شد.