Vietnam Memorial

💡 It’d be like the Vietnam Memorial, except instead of a powerful minimalist tribute to the lives of thousands of lost soldiers, it’d be a bunch of creepy little clown heads on sticks.

مثل بنای یادبود ویتنام می‌شد، با این تفاوت که به جای یک یادبود مینیمالیستی قدرتمند برای جان هزاران سرباز گمشده، فقط چند تا سر دلقک کوچولوی ترسناک روی چوب می‌بود.

💡 The slope toward the Vietnam Memorial lowers your voice without asking.

شیب به سمت بنای یادبود ویتنام، صدایت را بی‌آنکه بپرسی، پایین می‌آورد.

💡 The Vietnam Memorial carves absence into stone and invites quiet fingertips.

بنای یادبود ویتنام، فقدان را بر سنگ حک می‌کند و نوک انگشتان آرام را به سوی خود فرا می‌خواند.

💡 During a stop at a Vietnam memorial to honor Veterans Day, reporters asked her about protests around the country over the civilian deaths in Gaza.

در جریان توقفی در بنای یادبود ویتنام به مناسبت روز کهنه سربازان، خبرنگاران از او درباره اعتراضات سراسر کشور به دلیل مرگ غیرنظامیان در غزه پرسیدند.

💡 You go to the Vietnam Memorial and you see one name, two names, people who have died in the Vietnam War.

شما به بنای یادبود ویتنام می‌روید و یک نام، دو نام، افرادی را می‌بینید که در جنگ ویتنام جان باخته‌اند.

💡 Visitors at the Vietnam Memorial leave notes that weather into paper petals.

بازدیدکنندگان در بنای یادبود ویتنام یادداشت‌هایی می‌گذارند که در اثر آب و هوا به گلبرگ‌های کاغذی تبدیل می‌شوند.