Vasari

💡 Sitting with those magazines, it was as if he were studying the chess equivalent of Plutarch’s lives of the Roman generals or Vasari’s lives of the artists.

با نشستن کنار آن مجلات، انگار داشت معادل شطرنجی زندگینامه‌ی ژنرال‌های رومی نوشته‌ی پلوتارک یا زندگینامه‌ی هنرمندان نوشته‌ی وازاری را مطالعه می‌کرد.

💡 It was instantly hailed as a masterpiece, with Renaissance artist Giorgio Vasari saying the David "surpassed" any statue that had ever existed before.

این مجسمه فوراً به عنوان یک شاهکار مورد ستایش قرار گرفت، و هنرمند رنسانس، جورجیو واساری، گفت که مجسمه داوود از هر مجسمه‌ای که تا به حال وجود داشته، "پیشی" گرفته است.

💡 In Vasari, artists become characters in a sweeping origin story of art.

در واساری، هنرمندان به شخصیت‌هایی در داستان فراگیرِ خاستگاه هنر تبدیل می‌شوند.

💡 Raphael “continued to divert himself beyond measure with the pleasures of love,” wrote Vasari.

واساری نوشت: رافائل «همچنان خود را بیش از حد با لذت‌های عشق سرگرم می‌کرد.»

💡 Vasari, who is regarded as the first art historian, was born in the central region of Tuscany, where he served the Italian banking family and political dynasty the Medici, in Florence.

وازاری که به عنوان اولین مورخ هنر شناخته می‌شود، در منطقه مرکزی توسکانی متولد شد، جایی که به خانواده بانکدار ایتالیایی و سلسله سیاسی مدیچی در فلورانس خدمت کرد.

💡 Scholars read Vasari critically, balancing myth against documents.

پژوهشگران، وازاری را با نگاهی انتقادی می‌خوانند و افسانه‌ها را در مقابل اسناد و مدارک می‌سنجند.