Trojan Women, The

💡 All wars would have ended 2,000 years ago with The Trojan Women�the greatest and most moving antiwar play ever written.

تمام جنگ‌ها می‌توانستند ۲۰۰۰ سال پیش با نمایشنامه‌ی «زنان تروا» - بزرگترین و تأثیرگذارترین نمایشنامه‌ی ضدجنگی که تاکنون نوشته شده است - پایان یابند.

💡 It should also be noted that the production of the Hippolytus was followed up by the production of the Trojan Women, the Electra and the Medea of Euripides, all translated by Gilbert Murray.

همچنین باید توجه داشت که پس از اجرای نمایش هیپولیتوس، نمایش‌های زنان تروا، الکترا و مدئا اثر اوریپید نیز اجرا شدند که همگی توسط گیلبرت موری ترجمه شده‌اند.

💡 Critics praised how Trojan Women, The turns lament into indictment without losing humanity.

منتقدان از اینکه چگونه فیلم «زنان تروا» بدون از دست دادن انسانیت، مرثیه را به کیفرخواست تبدیل می‌کند، تمجید کردند.

💡 Students staged Trojan Women, The in a bare room, letting voices and silence carry the ruin.

دانشجویان نمایش «زنان تروا» را در یک اتاق خالی به روی صحنه بردند و اجازه دادند صداها و سکوت، ویرانی را به دوش بکشند.

💡 A stark revival of Trojan Women, The confronted audiences with grief that felt painfully contemporary.

احیای کامل زنان تروا، مخاطبان را با غمی روبرو کرد که به طرز دردناکی معاصر به نظر می‌رسید.

💡 In the Trojan Women the screams of the Trojan women are heard, as they are distributed by lot to their new Greek masters.

در داستان زنان تروا، فریادهای زنان تروا شنیده می‌شود، زیرا آنها به قید قرعه بین اربابان جدید یونانی خود تقسیم می‌شوند.