Times wingéd chariot

💡 There’s a clear sense that Earth itself can hear “Time’s winged chariot hurrying near.”

به وضوح می‌توان حس کرد که خود زمین می‌تواند صدای «نزدیک شدن شتابان ارابه بالدار زمان» را بشنود.

💡 But in my heart I always know Time’s wingèd chariot moves too slow; And yonder all before us lie, Valleys of vast uncannity.

اما در قلبم همیشه می‌دانم که ارابه بالدار زمان بسیار کند حرکت می‌کند؛ و در آن سوی همه چیز، دره‌هایی از وهم و شگفتی‌های عظیم، پیش روی ماست.

💡 Nor were her characters deaf to the rumble of time’s winged chariot: Anne Elliot’s vain father, Sir Walter, entertains a theatrical horror of aging.

شخصیت‌های او نیز نسبت به غرش ارابه بالدار زمان ناشنوا نبودند: پدر مغرور آن الیوت، سر والتر، وحشتی نمایشی از پیری را به تصویر می‌کشد.

💡 How could you set out a picnic while time’s winged chariot was bearing down on you?

چطور می‌توانستی پیک‌نیک راه بیندازی در حالی که ارابه بالدار زمان به سمتت می‌آمد؟