telamon

💡 The portico rested on a massive telamon carved like a straining giant.

ایوان بر روی تلامون عظیمی قرار داشت که مانند غولی در حال تقلا تراشیده شده بود.

💡 Architects referenced a telamon to evoke heroic burden and strength.

معماران برای تداعی بار قهرمانانه و قدرت، به تلامون اشاره می‌کردند.

💡 Again, figures in the form of men supporting mutules or coronae, we term "telamones"—the reasons why or wherefore they are so called are not found in any story—but the Greeks name them ἁτλανες.

باز هم، ما به پیکره‌هایی به شکل مردانی که موتول‌ها یا تاج‌ها را نگه می‌دارند، «تلامون‌ها» می‌گوییم - دلایلی که چرا یا به چه دلیل به این نام خوانده می‌شوند در هیچ داستانی یافت نمی‌شود - اما یونانیان آنها را ἁτλανες می‌نامند.

💡 Rather than stone telamons that hold society up, Homer and Plato and Ovid are bodies that some embrace and feel, still, a heartbeat.

هومر و افلاطون و اووید، به جای تلامون‌های سنگی که جامعه را سرپا نگه می‌دارند، بدن‌هایی هستند که برخی آنها را در آغوش می‌گیرند و ضربان قلبشان را حس می‌کنند.