tactical voting

💡 A surge of tactical voting can redraw expectations overnight when polls start to bite.

موجی از رأی‌گیری تاکتیکی می‌تواند انتظارات را یک شبه، زمانی که نظرسنجی‌ها شروع به تأثیرگذاری می‌کنند، تغییر دهد.

💡 This is about tactical voting: for instance, the Liberal Democrats trying to get Labour voters or Green voters to back them to get the Conservatives out, or vice versa.

این مربوط به رأی‌گیری تاکتیکی است: برای مثال، لیبرال دموکرات‌ها تلاش می‌کنند رأی‌دهندگان حزب کارگر یا رأی‌دهندگان حزب سبز را به حمایت از خود وادارند تا محافظه‌کاران را از صحنه خارج کنند، یا برعکس.

💡 It just goes to show there are lots of different possible numbers you can point to to support a message of tactical voting - and parties will pick whichever suits them.

این فقط نشان می‌دهد که اعداد و ارقام مختلف زیادی وجود دارد که می‌توانید برای تأیید پیام رأی‌گیری تاکتیکی به آنها اشاره کنید - و احزاب هر کدام را که برایشان مناسب‌تر باشد انتخاب می‌کنند.

💡 Even if National Rally qualifies for the second round in a large number of constituencies, voters could choose to adopt “le vote utile” - tactical voting - to keep the party out.

حتی اگر حزب «تجمع ملی» در تعداد زیادی از حوزه‌های انتخابیه به دور دوم راه یابد، رأی‌دهندگان می‌توانند برای جلوگیری از ورود این حزب به دور دوم، از روش «رای مفید» (le vote utile) استفاده کنند.

💡 Campaigns often whisper about tactical voting, but the spreadsheets shout it out loud.

ستادهای انتخاباتی اغلب در مورد رأی‌گیری تاکتیکی زمزمه می‌کنند، اما جداول اکسل آن را با صدای بلند فریاد می‌زنند.

💡 In tight districts, tactical voting turns ideals into arithmetic, asking supporters to vote with probability rather than purity.

در حوزه‌های انتخابیه کوچک، رأی‌گیری تاکتیکی، آرمان‌ها را به محاسبات ریاضی تبدیل می‌کند و از هواداران می‌خواهد که به جای خلوص، با احتمال رأی دهند.