subordinate clause

💡 Writers use a subordinate clause to add nuance without derailing the point.

نویسندگان از یک جمله‌ی فرعی برای افزودن نکات ظریف بدون منحرف کردن اصل مطلب استفاده می‌کنند.

💡 A subordinate clause to these statements, drawn from Pages 9 and 10 of the Mueller report, would help illuminate the troubling reasons Mueller postulated for his findings of insufficient evidence:

یک بند فرعی برای این اظهارات، که از صفحات ۹ و ۱۰ گزارش مولر استخراج شده است، به روشن شدن دلایل نگران‌کننده‌ای که مولر برای یافته‌های خود مبنی بر ناکافی بودن شواهد مطرح کرده است، کمک می‌کند:

💡 The editor flagged a dangling subordinate clause that confused the timeline.

ویراستار یک جمله‌ی فرعیِ معلق را علامت‌گذاری کرد که جدول زمانی را گیج‌کننده کرده بود.

💡 “One yearns for a subordinate clause, a compound-complex sentence being too much to hope for,” he observed.

او اظهار داشت: «آدم آرزوی یک جمله‌ی وابسته را دارد، یک جمله‌ی مرکب-پیچیده آرزوی زیادی است.»

💡 A subordinate clause cannot stand alone, so it needs a main clause for completeness.

یک جمله‌ی فرعی نمی‌تواند به تنهایی باشد، بنابراین برای کامل بودن به یک جمله‌ی اصلی نیاز دارد.

💡 “I had to take out a lot of subordinate clauses out and write more independent statements, to build through parataxis. I had to shift the complexity from the syntax to images.”

«مجبور شدم تعداد زیادی از بندهای وابسته را حذف کنم و جملات مستقل بیشتری بنویسم تا از طریق پاراتاکسی جمله را بسازم. مجبور شدم پیچیدگی را از نحو به تصاویر تغییر دهم.»