Stakhanovism

💡 Here & there some bright Alexei Stakhanov may have a bright idea but in most Russian factories last week correspondents found that Stakhanovism means primarily overexertion.

شاید اینجا و آنجا الکسی استاخانوفِ باهوش ایده‌های هوشمندانه‌ای داشته باشد، اما خبرنگاران هفته‌ی گذشته در اکثر کارخانه‌های روسیه دریافتند که استاخانوفیسم در درجه‌ی اول به معنای کار بیش از حد است.

💡 Difference Sirs: There is a difference between Stakhanovism and the speedup: The result of Stakhanovism is more goods for the workers, the result of the speed-up is more profits for the bosses.

آقایان، تفاوت بین استاخانوویسم و افزایش سرعت تولید وجود دارد: نتیجه استاخانوویسم کالاهای بیشتر برای کارگران است، نتیجه افزایش سرعت تولید سود بیشتر برای کارفرمایان است.

💡 Managers flirted with Stakhanovism, then remembered burnout is not a KPI worth optimizing.

مدیران با استاخانوویسم لاس می‌زدند، سپس به یاد می‌آوردند که فرسودگی شغلی یک شاخص کلیدی عملکرد (KPI) نیست که ارزش بهینه‌سازی داشته باشد.

💡 A museum exhibit framed Stakhanovism as choreography where politics casts itself as productivity.

یک نمایشگاه در موزه، استاخانویسم را به عنوان یک رقص‌آرایی به تصویر کشید، جایی که سیاست خود را به عنوان بهره‌وری معرفی می‌کند.

💡 Stakhanovism celebrates outliers while quietly exhausting the median worker’s spine.

استاخانوویسم از افراد استثنایی تجلیل می‌کند در حالی که بی‌سروصدا ستون فقرات کارگر متوسط را خسته می‌کند.

💡 Stakhanovism would be useless in a country where the workers all work.

استاخانویسم در کشوری که همه کارگران کار می‌کنند، بی‌فایده خواهد بود.