Song of Songs

💡 Artists illustrating the Song of Songs favor fruit, gardens, and moonlit terraces where language turns lush.

هنرمندانی که غزل غزل‌ها را تصویرسازی می‌کنند، میوه‌ها، باغ‌ها و تراس‌های مهتابی را ترجیح می‌دهند، جایی که زبان سرسبز می‌شود.

💡 If Mrs. Brenner thought plagiarizing the Song of Songs would convince me to ruin my Fourth of July, she was sadly mistaken.

اگر خانم برنر فکر می‌کرد که کپی کردن «غزل غزل‌ها» مرا متقاعد می‌کند که جشن چهارم ژوئیه‌ام را خراب کنم، متأسفانه اشتباه می‌کرد.

💡 Quoted at weddings, the Song of Songs lends ancient cadence to modern promises.

سرود غزل‌ها که در عروسی‌ها خوانده می‌شود، حال و هوای باستانی را به وعده‌های مدرن می‌بخشد.

💡 In the 1940s Foss had already done two cantatas for voice and orchestra, “Song of Anguish” and “Song of Songs,” that were also on biblical texts.

در دهه ۱۹۴۰، فاس پیش از آن دو کانتات برای آواز و ارکستر، «سرود اندوه» و «سرود ترانه‌ها» ساخته بود که آنها نیز بر اساس متون کتاب مقدس بودند.

💡 In this realization of sanctity and wisdom, de León establishes a link to the Song of Songs and suggests that even those who are empty are filled with the commandments, like the pomegranate.

دِ لئون با این درک از تقدس و خرد، پیوندی با غزل غزل‌ها برقرار می‌کند و می‌گوید حتی کسانی که تهی هستند، مانند انار، با فرامین پر می‌شوند.

💡 Commentaries on the Song of Songs oscillate between allegory and literal passion, each lens revealing something worth keeping.

تفسیرهای غزل غزل‌ها بین تمثیل و شور و شوق واقعی در نوسان است و هر کدام از دریچه‌ای چیزی را آشکار می‌کند که ارزش نگه داشتن دارد.