Shittim

💡 Pilgrims discuss Shittim as geography braided with narrative.

زائران از شطیم به عنوان جغرافیایی آمیخته با روایت یاد می‌کنند.

💡 And Joshua rose early in the morning; and they removed from Shittim, and came to Jordan, he and all the children of Israel, and lodged there before they passed over.

و یوشع بامدادان زود برخاست و او و تمامی بنی‌اسرائیل از شِطّیم کوچ کردند و به اردن آمدند و قبل از عبور در آنجا منزل گرفتند.

💡 Mr. Carlile: Is it not actually the case, that God is represented in the text as dwelling in a box of shittim wood in the temple?

آقای کارلایل: آیا واقعاً اینطور نیست که خدا در متن به عنوان ساکن در جعبه‌ای از چوب شطیم در معبد نشان داده شده است؟

💡 Nothing could be more absurd than to describe the Deity as a material being who dwelt in a box of shittim wood in the temple.

هیچ چیز نمی‌تواند پوچ‌تر از این باشد که الوهیت را موجودی مادی توصیف کنیم که در جعبه‌ای از چوب شطیم در معبد ساکن است.

💡 Texts locate Shittim near the Jordan, a staging point for complicated transitions.

متون، شطیم را در نزدیکی اردن، نقطه شروعی برای گذارهای پیچیده، قرار می‌دهند.

💡 Maps label Shittim, historians annotate, and travelers bring water.

نقشه‌ها شطیم را نامگذاری می‌کنند، مورخان حاشیه‌نویسی می‌کنند و مسافران آب می‌آورند.