self-acceptance

💡 Practicing self acceptance didn’t halt growth; it simply removed shame as a fake motivator.

تمرین خودپذیری مانع رشد نشد؛ بلکه صرفاً شرم را به عنوان یک انگیزه‌دهنده‌ی کاذب از بین برد.

💡 In the infectious indie rock anthem “Vitamina D,” Caloncho finds joy and gratitude through self-acceptance.

در آهنگ «ویتامین دی» که یک آهنگ ایندی راک پرطرفدار است، کالونچو شادی و قدردانی را از طریق پذیرش خود می‌یابد.

💡 This culminates in Rumi and the rest of Huntr/x eclipsing the Saja Boys by singing “What It Sounds Like,” an anthem to self-acceptance:

این موضوع در جایی به اوج خود می‌رسد که رومی و بقیه‌ی اعضای گروه هانتر/ایکس با خواندن آهنگ «چه صدایی دارد»، که سرودی برای پذیرش خود است، گروه ساجا بویز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند:

💡 It’s got a strong thematic heart and introspects about self-acceptance and fandom with greater competence than many, many films and people I’ve met.

این فیلم از درون‌مایه‌ای قوی و درون‌نگری‌هایی درباره‌ی پذیرش خود و هواداری برخوردار است که شایستگی بیشتری نسبت به بسیاری از فیلم‌ها و افرادی که من ملاقات کرده‌ام، دارد.

💡 Only in this telling, Carmen, played by Wally Baram, isn’t just a supporting player in Benny’s path toward self-acceptance.

تنها در این روایت، کارمن، با بازی والی بارام، فقط یک بازیگر مکمل در مسیر بنی به سوی خودباوری نیست.