sea-floor spreading

💡 Magnetic stripes recording sea floor spreading taught geologists that continents prefer drifting to sulking.

نوارهای مغناطیسی که گسترش کف دریا را ثبت می‌کردند، به زمین‌شناسان آموختند که قاره‌ها ترجیح می‌دهند به جای قهر کردن، رانده شوند.

💡 The sea-floor spreading of the southwest sub-basin, for instance, is thought to have begun between 25 million and 42 million years ago, and to have ended between 16 million and 35 million years ago.

برای مثال، تصور می‌شود که گسترش کف دریا در زیرحوضه جنوب غربی بین ۲۵ تا ۴۲ میلیون سال پیش آغاز شده و بین ۱۶ تا ۳۵ میلیون سال پیش به پایان رسیده است.

💡 The hills have been formed by a mixture of seismic activity, sedimentation, volcanoes and sea-floor spreading.

این تپه‌ها بر اثر ترکیبی از فعالیت‌های لرزه‌ای، رسوب‌گذاری، آتشفشان‌ها و گسترش کف دریا تشکیل شده‌اند.

💡 At some point it broke apart, releasing magma that solidified and moved away from the eruption sites — a process called sea-floor spreading.

در مقطعی از هم پاشید و ماگما آزاد کرد که جامد شد و از محل‌های فوران دور شد - فرآیندی که گسترش کف دریا نامیده می‌شود.

💡 With sea floor spreading, mid-ocean ridges knit new crust while trenches politely recycle the old.

با گسترش کف دریا، پشته‌های میان اقیانوسی پوسته جدید را به هم می‌بافند در حالی که گودال‌ها پوسته قدیمی را به آرامی بازیافت می‌کنند.

💡 The idea, which his colleague Robert Dietz christened 'sea-floor spreading', explained the old geological observations and the new geophysical ones, but it did not gain immediate traction.

این ایده که همکارش رابرت دیتز آن را «گسترش کف دریا» نامید، مشاهدات زمین‌شناسی قدیمی و مشاهدات ژئوفیزیکی جدید را توضیح می‌داد، اما بلافاصله مورد توجه قرار نگرفت.