scordatura

💡 The first thing you have to do is get the score translated into what I call scordatura notation, where what you hear is not what you see.

اولین کاری که باید انجام دهید این است که نت را به چیزی که من به آن نت نویسی اسکورداتورا می‌گویم، ترجمه کنید، جایی که آنچه می‌شنوید همان چیزی نیست که می‌بینید.

💡 A quick scordatura backstage turned a tricky passage into something singable.

یک اجرای سریع اسکورداتورا در پشت صحنه، یک قطعه‌ی دشوار را به چیزی قابل خواندن تبدیل کرد.

💡 Five years ago, Dudamel premiered Icelandic composer Daníel Bjarnason’s “Scordatura,” a violin concerto written for Finnish violinist Pekka Kuusisto.

پنج سال پیش، دودامل برای اولین بار «Scordatura» اثر آهنگساز ایسلندی، دانیل بیارناسون، را اجرا کرد؛ کنسرتو ویولن که برای ویولنیست فنلاندی، پکا کوسیستو، نوشته شده است.

💡 The violinist used scordatura to unlock chords the standard tuning refuses to share.

این نوازنده ویولن از اسکورداتورا برای باز کردن قفل آکوردهایی استفاده کرد که کوک استاندارد از به اشتراک گذاشتن آنها خودداری می‌کند.

💡 “Scordatura,” which begins strangely with the violinist playing a duet with himself, whistling while plucking strings of his violin, is an enthralling vehicle for Kuusisto.

«اسکورداتورا» که به طرز عجیبی با دوئتی که نوازنده ویولن با خودش می‌نوازد و در حالی که سیم‌های ویولن خود را می‌نوازد سوت می‌زند، آغاز می‌شود، وسیله‌ای مسحورکننده برای کووسیستو است.

💡 Composers reach for scordatura when they want resonance to bloom in unlikely places.

آهنگسازان وقتی می‌خواهند طنین در جاهای بعید شکوفا شود، به سراغ اسکورداتورا می‌روند.