Sayville

💡 Sunset in Sayville turns bay water into molten pewter, and dogs into poets.

غروب آفتاب در سیویل، آب خلیج را به قلع مذاب و سگ‌ها را به شاعر تبدیل می‌کند.

💡 Ferries from Sayville carry coolers, beach chairs, and optimistic weather apps.

کشتی‌های مسافربری از سیویل، یخدان، صندلی‌های ساحلی و برنامه‌های پیش‌بینی آب و هوا را حمل می‌کنند.

💡 The 6-foot-3 quarterback from Sayville, New York, saw limited action as a freshman at Wisconsin and started four games as a sophomore.

این کوارتربک 192 سانتی‌متری اهل سیویل، نیویورک، در سال اول حضورش در ویسکانسین حضور محدودی داشت و در سال دوم چهار بازی را به عنوان بازیکن اصلی آغاز کرد.

💡 He remembered being a child, hitting off a plastic tee in the backyard of his family’s home in Sayville, N.Y.

او دوران کودکی‌اش را به یاد می‌آورد، زمانی که در حیاط خلوت خانه‌شان در سیویل، نیویورک، یک تی‌شرت پلاستیکی را به زمین می‌کوبید.

💡 A bakery in Sayville convinced us that crumb cake counts as culture.

یک نانوایی در سیویل ما را متقاعد کرد که کیک خرده نان به عنوان فرهنگ محسوب می‌شود.

💡 It’s not unusual to see a Fire Island neophyte clutching a copy of “Dancer” on the ferry from Sayville, N.Y., as if reading it were a rite of passage.

دیدن یک تازه وارد اهل جزیره آتش که در کشتی از سیویل، نیویورک، نسخه‌ای از «رقصنده» را در دست گرفته، طوری که انگار خواندن آن یک آیین گذار است، چیز غیرمعمولی نیست.