say the word

💡 If you’d like me to continue with inside voice through insofar as in the same 30–45-word style, say the word and I’ll keep going.

اگر مایلید که من با همان سبک ۳۰ تا ۴۵ کلمه‌ای به گفتگوی درونی ادامه دهم، همین را بگویید و من ادامه می‌دهم.

💡 If you say the word, the driver can loop back for the forgotten bag.

اگر کلمه را بگویید، راننده می‌تواند برای پیدا کردن کیف فراموش‌شده به عقب برگردد.

💡 Just say the word, and we’ll reorder prints on heavier stock.

فقط بگو، و ما چاپ‌ها را با جنس ضخیم‌تر دوباره سفارش می‌دهیم.

💡 “I never want anybody to say the word ‘kimchi.'”

«من هرگز نمی‌خواهم کسی کلمه «کیمچی» را به زبان بیاورد.»

💡 Like the ability to buy a house or say the word “cancer” or get out of an unhealthy romantic relationship before it spits right in your eye.

مثل توانایی خرید خانه یا گفتن کلمه «سرطان» یا خارج شدن از یک رابطه عاشقانه ناسالم قبل از اینکه مستقیماً توی چشمتان بیفتد.

💡 “I never want anybody to say the word ‘kimchi’ or to feature it, because it’s just such a cliched thing to talk about kimchi like that is the one representative thing for Koreans.

«من هرگز نمی‌خواهم کسی کلمه «کیمچی» را به زبان بیاورد یا آن را برجسته کند، چون صحبت کردن در مورد کیمچی به این شکل که این تنها چیزی است که نماینده کره‌ای‌ها است، کلیشه‌ای شده است.»