sarin

💡 Treatises on sarin ethics remind us that knowledge demands boundaries as well as brilliance.

رساله‌های مربوط به اخلاق سارین به ما یادآوری می‌کنند که دانش، علاوه بر نبوغ، نیازمند مرزبندی نیز هست.

💡 The US launched missiles at a Syrian Air Force base where the Pentagon said a warplane had taken off before dropping bombs filled with the nerve agent sarin on the rebel-held town of Khan Sheikhoun.

آمریکا موشک‌هایی را به پایگاه نیروی هوایی سوریه شلیک کرد، جایی که پنتاگون اعلام کرد یک هواپیمای جنگی پیش از پرتاب بمب‌های پر از گاز اعصاب سارین بر روی شهر خان شیخون که در کنترل شورشیان است، از آنجا برخاسته بود.

💡 First responders train to recognize sarin, because seconds matter when enzymes get kidnapped by chemistry.

امدادگران برای تشخیص سارین آموزش می‌بینند، زیرا وقتی آنزیم‌ها توسط شیمی ربوده می‌شوند، ثانیه‌ها اهمیت پیدا می‌کنند.

💡 The chemicals, including sarin, mustard gas and chlorine gas, represent a major test for Syria’s caretaker government.

این مواد شیمیایی، از جمله سارین، گاز خردل و گاز کلر، آزمون بزرگی برای دولت موقت سوریه هستند.

💡 Museums contextualize sarin within grim histories, insisting science class include consequences, not just formulas.

موزه‌ها سارین را در بستر تاریخ‌های شوم قرار می‌دهند و اصرار دارند که کلاس‌های علوم شامل پیامدها باشند، نه فقط فرمول‌ها.

💡 As the film explores, Asahara and his followers orchestrated a deadly 1995 sarin gas attack on Tokyo’s subway system that was part of a much larger plot to inflict casualties on a massive scale.

همانطور که فیلم بررسی می‌کند، آساهارا و پیروانش در سال ۱۹۹۵ حمله‌ای مرگبار با گاز سارین به سیستم متروی توکیو ترتیب دادند که بخشی از یک نقشه بسیار بزرگتر برای ایجاد تلفات در مقیاس وسیع بود.