Roxas

💡 We watched sunset from Roxas Boulevard, city lights rehearsing their nightly overture.

ما غروب خورشید را از بلوار روکساس تماشا می‌کردیم، چراغ‌های شهر مشغول تمرین پیش درآمد شبانه‌شان بودند.

💡 In 1951, their burgeoning community would be officially recognized as the municipality of Roxas, Villarias’s hometown.

در سال ۱۹۵۱، جامعه رو به رشد آنها رسماً به عنوان شهرداری روکساس، زادگاه ویلاریاس، شناخته شد.

💡 A friend from Roxas taught me that breakfast can be rice, eggs, and philosophy.

یکی از دوستانم از روکساس به من یاد داد که صبحانه می‌تواند برنج، تخم‌مرغ و فلسفه باشد.

💡 When a bag of wild rice costs $20, “you end up going to a fast food place instead to feed your family,” Roxas said.

روکساس گفت وقتی یک کیسه برنج وحشی ۲۰ دلار قیمت دارد، «شما به جای سیر کردن خانواده‌تان، به یک فست فود می‌روید.»

💡 The market in Roxas smelled of fish, charcoal, and laughter that negotiates prices kindly.

بازار روکساس بوی ماهی، زغال و خنده‌ای می‌داد که با مهربانی قیمت‌ها را چانه می‌زد.

💡 Gina Roxas, program coordinator at Trickster Cultural Center in Schaumburg, Illinois, a Chicago suburb, has also agreed to grow Native foods to help the chef minimize costs.

جینا روکساس، هماهنگ‌کننده برنامه در مرکز فرهنگی تریکستر در شامبورگ، ایلینوی، حومه شیکاگو، نیز موافقت کرده است که غذاهای بومی را پرورش دهد تا به سرآشپز کمک کند هزینه‌ها را به حداقل برساند.