rooming-in

💡 The AAP issued recommendations in August for making rooming-in safer.

آکادمی اطفال آمریکا (AAP) در ماه اوت توصیه‌هایی برای ایمن‌تر کردن هم‌اتاقی نوزادان و کودکان منتشر کرد.

💡 Hospitals encourage rooming in so newborn rhythms sync with parents, trading nursery glass for skin-to-skin learning.

بیمارستان‌ها هم اتاقی بودن نوزادان را تشویق می‌کنند تا ریتم‌های زندگی آنها با والدین هماهنگ شود و به جای شیشه شیر، یادگیری پوست به پوست را جایگزین کنند.

💡 With rooming in, night becomes a teamwork exercise rather than a relay race through corridors.

با اتاق خواب، شب به جای یک مسابقه دو امدادی در راهروها، به یک تمرین کار گروهی تبدیل می‌شود.

💡 They worry that rooming-in could lead to mothers' accidentally smothering their children and possibly contribute to sudden unexpected postnatal collapse, a rare but often fatal respiratory failure.

آنها نگرانند که هم‌اتاقی مادر و نوزاد می‌تواند منجر به خفگی تصادفی فرزندان توسط مادران شود و احتمالاً به غش ناگهانی و غیرمنتظره پس از زایمان، یک نارسایی تنفسی نادر اما اغلب کشنده، منجر شود.

💡 Nurses framed rooming in as confidence training disguised as cuddles.

پرستاران، هم‌اتاقی را به عنوان آموزش اعتماد به نفس در پوشش نوازش جلوه دادند.

💡 Although data on the risks are limited, some doctors worry about the potential dangers of rooming-in, including suffocation and infants falling out of a bed or a chair.

اگرچه داده‌های مربوط به خطرات محدود است، اما برخی پزشکان نگران خطرات احتمالی هم‌اتاقی، از جمله خفگی و افتادن نوزادان از تخت یا صندلی هستند.