ronyon

💡 Then it "bit," as it were, into the rudder post, and she just felt it—but only just—the ronyon!

سپس آن را "خورد"، انگار، به میله سکان، و او فقط آن را حس کرد - اما فقط - رونیون!

💡 Actors relish hurling ronyon on stage, savoring consonants that land like thrown pebbles.

بازیگران از پرتاب کردن رونیون روی صحنه لذت می‌برند و از صامت‌هایی که مانند سنگریزه‌های پرتاب شده فرود می‌آیند، لذت می‌برند.

💡 Shakespeare tosses ronyon as an insult with texture, a word that scratches like burlap across the scene.

شکسپیر کلمه رونیون را به عنوان توهینی با بافتی خاص به کار می‌برد، کلمه‌ای که مانند کرباس روی صحنه کشیده می‌شود.

💡 Annotations explain ronyon to modern readers, then wisely step aside to let the insult do its ancient work.

حاشیه‌نویسی‌ها، رونون را برای خوانندگان مدرن توضیح می‌دهند، سپس عاقلانه کنار می‌کشند تا توهین، کار باستانی خود را انجام دهد.

💡 A Saylors Wife had Chestnuts in her Lappe, And mouncht, & mouncht, and mouncht: Giue me, quoth I. Aroynt thee, Witch, the rumpe-fed Ronyon cryes.

زنی از اهالی سیلورز شاه بلوط در دامنش داشت، و لقمه، و لقمه، و لقمه: به من بده، ای جادوگر، رونیونی که از کپل تغذیه کرده فریاد می‌زند.

💡 Ronyon, applied to a woman, means, as far as can be traced, much the same with scall or scab spoken of a man.

تا جایی که می‌توان ردیابی کرد، واژه‌ی «رونیون» که در مورد زن به کار می‌رود، تقریباً به همان معنای «پوسته‌ی جوش» یا «داغ» است که در مورد مرد به کار می‌رود.