Roget

💡 Writers keep Roget close, not to inflate prose, but to find words that fit like comfortable shoes.

نویسندگان روگت را نزدیک خود نگه می‌دارند، نه برای اینکه نثر را باد کنند، بلکه برای اینکه کلماتی پیدا کنند که مثل کفش‌های راحت اندازه‌شان باشد.

💡 Crosby wants Roget's Thesaurus because with that, and a sharp stick, "I could do some useful writing".

کرازبی کتاب «اصطلاح‌نامه‌ی راجت» را می‌خواهد، چون با آن و یک چوب تیز، «می‌توانم نوشته‌های مفیدی بنویسم».

💡 More of this kind of thing can and will be said, limited only by the reach of “Roget’s Thesaurus.”

از این نوع حرف‌ها بیشتر می‌توان زد و خواهد زد، و تنها محدودیتش دسترسی به «فرهنگ لغت روگت» است.

💡 “To be able to work with them on it and be able to work with Roget for the first time” means something, Anderson says.

اندرسون می‌گوید: «اینکه بتوانم با آنها روی این موضوع کار کنم و بتوانم برای اولین بار با روگت کار کنم» معنای خاصی دارد.

💡 Reaching for Roget feels old-fashioned until the perfect synonym rescues a sentence from mediocrity.

«رسیدن به روژه» تا زمانی که مترادف بی‌نقص آن جمله را از معمولی بودن نجات ندهد، قدیمی به نظر می‌رسد.

💡 The story of Roget includes order taming anxiety, taxonomy turning noise into a calming lattice.

داستان روگت شامل نظمی است که اضطراب را رام می‌کند، و طبقه‌بندی که سر و صدا را به شبکه‌ای آرامش‌بخش تبدیل می‌کند.