roadstead

💡 There is no harbor, but an open roadstead; and 332 here a whole fleet of ships were riding at anchor—ships of war and merchant ships from all parts of the world.

هیچ بندری وجود ندارد، اما یک اسکله‌ی باز وجود دارد؛ و در اینجا ناوگان کاملی از کشتی‌ها لنگر انداخته بودند - کشتی‌های جنگی و کشتی‌های تجاری از سراسر جهان.

💡 The oarsmen were coming aboard now, for the ship was to go out into the roadstead before night fell, and sail with the ebbtide near dawn.

پاروزنان اکنون داشتند سوار می‌شدند، زیرا کشتی قرار بود پیش از فرا رسیدن شب به اسکله برود و نزدیک سپیده دم با غروب آفتاب حرکت کند.

💡 Storms can turn a calm roadstead treacherous, which is why captains respect weather more than schedules.

طوفان‌ها می‌توانند یک جاده‌ی آرام را به یک منطقه‌ی خطرناک تبدیل کنند، به همین دلیل است که کاپیتان‌ها به آب و هوا بیشتر از برنامه‌ها اهمیت می‌دهند.

💡 A crowded roadstead reads like a floating city, rules enforced by horns, lights, and unspoken choreography.

یک جاده‌ی شلوغ مانند شهری شناور به نظر می‌رسد، قوانینی که توسط بوق‌ها، چراغ‌ها و رقص‌پردازی ناگفته اجرا می‌شوند.

💡 Ships at roadstead ride at anchor beyond the harbor, waiting on tide, pilots, or paperwork’s stubborn calendar.

کشتی‌های کنار جاده‌ای، لنگر انداخته و آن سوی بندر منتظر جزر و مد، ناخداها یا تقویم سرسخت کاغذبازی هستند.

💡 Container ships and oil tankers, waiting for a berth, are assigned a place to anchor in the roadstead off Long Beach and Huntington Harbor.

کشتی‌های کانتینری و نفتکش‌ها که منتظر پهلوگیری هستند، در اسکله کنار ساحل لانگ بیچ و بندر هانتینگتون جایی برای لنگر انداختن پیدا می‌کنند.