shelter deck

💡 The A.M.L.O., peering through the rain from the shelter deck of the steamer, recognises the rank of his assailant.

فرمانده نیروی دریایی، در حالی که از میان باران از عرشه‌ی پناهگاه کشتی بخار به بیرون نگاه می‌کند، درجه‌ی ضارب خود را تشخیص می‌دهد.

💡 Passengers gathered on the shelter deck, where spray softened stories and sunsets negotiated truces.

مسافران روی عرشه‌ی پناهگاه جمع شده بودند، جایی که اسپری آب، داستان‌ها را تلطیف می‌کرد و غروب آفتاب، آتش‌بس را به مذاکره می‌گذاشت.

💡 Then he had to be taken up on the shelter deck and introduced to a strange, pale man reclining in a steamer chair, who they said was his father.

سپس او را به عرشه پناهگاه بردند و به مرد عجیب و رنگ‌پریده‌ای که روی صندلی بخار لم داده بود، معرفی کردند؛ مردی که گفته می‌شد پدرش است.

💡 The date was April 14, 1912, a sinister day in maritime history, but of course the man in suite 63-65, shelter deck C, did not yet know it.

تاریخ، ۱۴ آوریل ۱۹۱۲ بود، روزی شوم در تاریخ دریانوردی، اما البته مردی که در سوئیت‌های ۶۳-۶۵، عرشه C، ساکن بود، هنوز از این موضوع خبر نداشت.

💡 Cargo handlers used the shelter deck for gear that disliked weather’s temper.

متصدیان بار از عرشه پناهگاه برای حمل وسایلی استفاده می‌کردند که با شرایط آب و هوایی سازگار نبودند.

💡 The shelter deck offered shade, railings, and a horizon that taught scale.

عرشه پناهگاه سایه، نرده و افقی داشت که مقیاس را آموزش می‌داد.