Ritschlian

💡 The Ritschlian value-judgment theory in its disparagement of philosophy is practically a dethronement of reason.

نظریه‌ی قضاوت ارزشی ریچلی با بی‌اعتبار کردن فلسفه، عملاً بی‌اعتبار کردن عقل است.

💡 You understand the Ritschlian theory of value judgments, of course?”

البته که نظریه‌ی قضاوت‌های ارزشی ریچلی را می‌فهمی؟

💡 A Ritschlian focus on ethical community reframed doctrine as lived practice rather than abstract geometry.

تمرکز ریچلی بر جامعه اخلاقی، آموزه را به عنوان عمل زنده و نه هندسه انتزاعی، بازتعریف کرد.

💡 The seminar traced Ritschlian influence through pastors who preached responsibility without losing grace.

این سمینار، تأثیر ریچلیان را از طریق کشیشان که مسئولیت‌پذیری را بدون از دست دادن لطف و عنایت موعظه می‌کردند، ردیابی کرد.

💡 “The central position of the pragmatist philosophy and the Ritschlian theology is that truth and usefulness are identical.”

«موضع اصلی فلسفه پراگماتیستی و الهیات ریچلی این است که حقیقت و سودمندی یکسان هستند.»

💡 Critics of Ritschlian theology argued it tamed mystery into civics, though admirers welcomed its humane clarity.

منتقدان الهیات ریچلی استدلال می‌کردند که این الهیات، رمز و راز را به علوم مدنی تبدیل کرده است، اگرچه ستایشگران آن از وضوح انسانی آن استقبال کردند.