Risorgimento

💡 In the 1920s, fascism captured Italy, in which, it has been said, the poetry of the Risorgimento — national unification achieved in 1870 — was followed by “the prose of everyday existence.”

در دهه ۱۹۲۰، فاشیسم ایتالیا را تصرف کرد، که در آن، همانطور که گفته شده، شعر Risorgimento - اتحاد ملی که در سال ۱۸۷۰ حاصل شد - جای خود را به «نثر زندگی روزمره» داد.

💡 Museums present the Risorgimento as mosaics of local uprisings rather than a single, tidy narrative.

موزه‌ها، جنبش ریزورجیمنتو را به جای یک روایت واحد و مرتب، به صورت موزاییک‌هایی از قیام‌های محلی ارائه می‌دهند.

💡 Is she the love poet famous for “How do I love thee? Let me count the ways”? The chronicler of the Italian Risorgimento for staid British readers?

آیا او همان شاعر عاشقانه‌ای است که با شعر «چگونه تو را دوست بدارم؟ بگذار راه‌ها را بشمارم» شهرت دارد؟ آیا او وقایع‌نگار جنبش رنسانس ایتالیا برای خوانندگان متعصب بریتانیایی است؟

💡 The Risorgimento stitched Italy together with wars, pamphlets, and operas that doubled as political speech.

ریزورجیمنتو ایتالیا را با جنگ‌ها، جزوه‌ها و اپراهایی که به عنوان سخنرانی سیاسی نیز عمل می‌کردند، به هم پیوند داد.

💡 Studying the Risorgimento reveals how myths and maps negotiate new realities.

مطالعه‌ی ریسورجیمنتو نشان می‌دهد که چگونه اسطوره‌ها و نقشه‌ها واقعیت‌های جدید را به تصویر می‌کشند.