rangiora

💡 The voyager Hui Te Rangiora, the story goes, had sailed his vessel south in the early seventh century in search of new lands when something alien appeared on the horizon.

داستان از این قرار است که مسافر هوی ته رانگیورا، در اوایل قرن هفتم میلادی، کشتی خود را در جستجوی سرزمین‌های جدید به سمت جنوب حرکت داده بود که ناگهان چیزی بیگانه در افق ظاهر شد.

💡 The guide pointed out rangiora leaves, explaining how their pale undersides help travelers signal in dense bush.

راهنما به برگ‌های رانجیورا اشاره کرد و توضیح داد که چگونه قسمت زیرین کم‌رنگ آنها به مسافران کمک می‌کند تا در میان بوته‌های انبوه علامت بدهند.

💡 Hui Te Rangiora had sailed his vessel from the tropics to Antarctica.

هوی ته رانگیورا کشتی خود را از مناطق استوایی به قطب جنوب برده بود.

💡 We photographed a cluster of rangiora after rain, veins bright as if lit from beneath.

ما از یک خوشه گل رنگیورا بعد از باران عکس گرفتیم، رگه‌هایش روشن بود انگار از زیر روشن شده بود.

💡 Herbalists once used rangiora as a poultice, a practice museums present carefully with context and caution.

گیاه‌شناسان زمانی از رانجیورا به عنوان ضماد استفاده می‌کردند، روشی که موزه‌ها با دقت و با در نظر گرفتن زمینه و احتیاط ارائه می‌دهند.

💡 So from Hui Te Rangiora’s perspective, icebergs might have resembled mounds of powdered pia.

بنابراین از دیدگاه هوی ته رانگیورا، کوه‌های یخ احتمالاً شبیه تپه‌هایی از پودر پیا بوده‌اند.