quietism

💡 Philosophers debate quietism, a stance that treats certain questions as dissolved rather than solved.

فیلسوفان دربارهٔ سکوت‌گرایی بحث می‌کنند، موضعی که برخی پرسش‌ها را به جای حل‌شده، منحل‌شده می‌داند.

💡 To their children, this position seems like unforgivable quietism and complacency.

برای فرزندانشان، این موضع مانند سکوت و رضایتی نابخشودنی به نظر می‌رسد.

💡 Prayer is often seen as quietism, a plea to be rescued instead of a call to action.

دعا اغلب به عنوان سکوت و آرامش، التماسی برای نجات یافتن به جای فراخوانی برای عمل تلقی می‌شود.

💡 The seminar warned that quietism is a tempting refuge when arguments outnumber actions.

این سمینار هشدار داد که وقتی تعداد بحث‌ها از اقدامات بیشتر باشد، سکوت و آرامش، پناهگاه وسوسه‌انگیزی است.

💡 To most modern peoples the idea would represent a secular analogue to quietism, fatalistic and Luddite.

برای اکثر مردمان مدرن، این ایده نمایانگر یک مشابه سکولار برای سکوت‌گرایی، تقدیرگرایی و لودیت‌گرایی است.

💡 In practice, quietism can look like humility; in politics, it can look like surrender.

در عمل، سکوت و آرامش می‌تواند شبیه فروتنی به نظر برسد؛ در سیاست، می‌تواند شبیه تسلیم باشد.